دوباره پائین رو نگاه کردند . . . مردم داشتند بالا رو نگاه می کردند

   یه خورده هول شدند ،

                               یکی گفت : چه کار کنيم ؟

                               یکی دیگه گفت : بیایین واسه ی مردم کار کنیم

                               یکی دیگه گفت : خب چه کار کنیم  ؟

                               یکی دیگه گفت : همون کاری رو که باید بکنیم

اما هیچکدوم نمی دونستند چه کار باید بکنند

                               یکی دیگه گفت : کی گفت بیاییم بالا ؟

                               همه گفتند : اونی که اول از همه داد زد

اطرافشون رو نگاه کردند

                                اما کسی رو ندیدند

به پائین نگاه کردند مردم چشم انتظار بودند ببینند اون بالا چه خبر میشه

بیشتر هول شده بودند

            قرار بود یه کارهایی بکنند

                                     وعده داده بودند

                                                      شعار !

مردم هم منتظر بودند

               کسی کار نمیکرد

                           همه در انتظار یه معجزه ی کوچولو بودند

صداهایی از بالا می یومد

                     اما کاری انجام نمی شد

                                      کدخدا و اطرافیانش پا می زدند

                                                                می چرخیدند ، می دویدند ،

اما نمی دونستند به کدوم طرف باید چرخید ، به کدوم طرف باید دوید

خسته تر از قبل نشستند

                    مردم هنوز چشم به بلندای خونه ی کدخدا داشتند

                                 یکی گفت : بیایین مردم رو از این  پریشونی در بیاریم

یکی دیگه گفت : چه جوری ؟

                                 یکی دیگه گفت : جشن میگیریم ، شلوغ میکنیم

یکی دیگه گفت : اینطوری مردم از ما راضی میشن

قرار شد روز تولد ده جشن بگیرند

                                  اونروز ده ده ساله می شد

جشنی به پا شد

             همه ی مردم اومده بودند

                                   کدخدای سابق هم اومده بود

                                                        اون یک نفری که داد زده بود نیومده  بود

                                  همه اومده بودند

کدخدای جدید به همه هدیه  داد

         به اونایی که دوستشون داشت

         به اونایی که داد زده بودند

         به اونایی که سفارش شده بودند

         به اونایی که رفته بودند تا اون کدخدا بشه

         به کدخدای سابق هم دادند !

                        برای اونی که داد زد هم گذاشته بودند

                        اما اون نیومد که برش داره

دوباره همه شروع کردند به کار کردن

               اما ابزارهای کارشون مثل سابق نبود

         دیگه کند شده بودند

                کسی نبود تیزشون کنه

                                مثل اون قدیم ترا

                                                زمینا پر بار نبود

دیگه هیچ کس کسی رو قبول نداشت

   همه فاضل شده بودند توی ده

      الکی گیر میدادند به هم دیگه

         یکی ایراد میگرفت

           اون یکی  قبول میکرد

             اگرم قبول نمیکرد

                اولی از سر حرفش میگذشت

خلاصه

      کارا دیمی شده بود

                   آب می بستند به کارا

اوضاع  از دست همه در رفته بود

                                   اون یکی هام  نبودند

تا یه روز

          اون یکی که اولی داد زده بود

                                باز دوباره پیدا شدش

و این داستان ادامه دارد